Kobieta i mężczyzna to dwa byty, które funkcjonują obok siebie, przenikają wzajemnie swoje przestrzenie, ale nie da się ukryć, że orbitują wokół różnych planet i czego innego oczekują od zmieniających się uwarunkowań i biegnącego świata… Tak, zrobiło się poważnie i lotnie, ale należy przejść do meritum, otóż…

Gdy kobieta stwierdzi, iż coś jej się wydaje traktowane jest to jako przeczucie, nic namacalnego, bo wydawać może się wszystko i każdemu… Gdy mężczyzna pokusi się o podobne sformułowanie jest traktowany jako znawca tematu, posiadający niezbędne doświadczenie i wiedzę, traktowany jest z należnym mu namaszczeniem.

Gdy kobieta rzuci przed siebie nienawistne spojrzenie to na pewno nie potrafi zachować się dojrzale i swoje urazy zamiast artykułować, chowa pod głębokim płaszczem braku umiejętności komunikacji… Mężczyzna natomiast na pewno ma powód, by tak się zachować, może nie chce wdawać się w dyskusję z kimś, kto nie jest tego wart, a może nie chce dodatkowo podnosić sobie ciśnienia, na pewno jest powód, racjonalny i nie mający nic wspólnego z jego wydumanym ego i nie znosząca sprzeciwu dumą.

Gdy kobieta się spóźnia jest to uważane za standard, gdy mężczyzna to uczyni musiał mieć ważny powód.

Gdy kobieta dopuści do głosu emocje pozwalając sobie na złość, frustracje, łzy to oznacza, że nie potrafi w sposób zdroworozsądkowy załatwić tematu i okazuje słabość, gdy mężczyźnie przydarzy się niekontrolowany wybuch jest to oznaką jego wielkości i stanowczości w podejmowanych decyzjach i kroczących za nimi działaniach.

Gdy kobieta postanowi zmienić coś w swoim życiu, co niekoniecznie wpada w oko otoczeniu, to postępuje pochopnie, bez przemyślenia, nie zwraca uwagi na potrzeby bliskich i postępuje egoistycznie, gdy mężczyźnie się to przytrafi oznacza to tylko tyle, że chce on lepszego życia, że ta zmiana ukierunkowana jest na cel i niezbędna, by go osiągnąć.

Gdy kobieta używa do podjęcia decyzji nie tylko suchych faktów, ale wspomaga się intuicją, która jej nie zawodzi, swobodnymi myślami czy dawką emocji, które sprawią, że spojrzenie na sprawę nie będzie takie bezosobowe to znaczy, że nie potrafi się ona zdecydować i zbyt długo skupia się na danym temacie rozmieniając się na drobne, gdy mężczyzna używa tych samych narzędzi oznacza to, że ma szerszą perspektywę.

Gdy kobieta piastująca stanowisko odpowiedzialne uważa, że pewnych kroków nie należy czynić, gdyż mogą okazać się szkodliwe, a inne są konieczne, by zachować to, co ważne jest uważana za niegodną zaufania, niestabilną i musi jeszcze swoje zdanie poprzeć argumentem kolegi po fachu, który piastuje stanowisko podobne, jego zdanie będzie wisienką na torcie.

Gdy kobieta cieszy się swoją seksualnością jest uważana za rozwiązłą i skupioną na swojej własnej, prywatnej rozkoszy bez zachowania jakichkolwiek zahamowań, bez wstydu i bez wartości, gdy mężczyźnie się to przydarza zaczyna mu się gratulować, bo znów mu się udało.

Gdy kobieta marzy nazywane jest to infantylnym, gdy mężczyzna mówi czego chce uważane jest to za męskie.

Gdy kobieta pragnie rodzinnego ciepła i poszukuje bliskości jest to przejaw zbytniej wrażliwości i oznacza to, że nie nadaje się ona na przywódcę, gdy mężczyzna pragnie tego samego okazuje mu się podziw, bo dojrzał do zobowiązań.

Gdy kobieta zbacza ze ścieżki oznacza to, że szuka szczęścia tam, gdzie nie powinna i stara się zwrócić na siebie uwagę, zaistnieć, gdy mężczyzna to robi jest odważy, potrafi myśleć nieszablonowo i jest wzorem.

Gdy kobieta skupia się na tym, czego chce jest egoistką, gdy robi to mężczyzna jest człowiekiem skupionym na celu, który wie czego chce i konsekwentnie do tego dąży.

Gdy kobieta chce postępować w życiu według własnych pragnień, które ją nakręcają, według własnych schematów, które jej ułatwiają, własnych bodźców, które ją napędzają i motywują, własnych emocji i poglądów, które ją kształtują oraz własnych myśli i opinii, które ma praw mieć nie jest schematycznie prosta i posłuszna, gdy robi to mężczyzna jest pożądany za swój indywidualizm.

Gdy kobieta skupia się na swoich pasjach to w oczach wielu niepotrzebnie skupia się na rzeczach pobocznych, nawet jeśli te pasje ją ubogacają i budzą radość, gdy mężczyzna je posiada i poświęca im czas jest ciekawszy i zdecydowanie bardziej pociągający.

Kobiety i mężczyźni na pewno są różni, nie myślą w ten sam sposób, choć mogą myśleć w tym samym kierunku… Nie są tak samo ukształtowani, bo nie pozwala im na to rzeczywistość, ale przełamują schematy i próbują sięgać po to samo… Nie działają identycznie, ale efekty bywają zadziwiająco podobne… Nie są tak samo skrojeni, ale wyglądają porównywalnie i przyciągają uwagę tak samo mocno, choć inaczej… Muszą o uwagę walczyć innymi kartami przez co wygrana smakuje im jednak nie tak samo… Kobiety jednak muszą bardziej, mocniej, efektywniej, bo odpoczynek w ich przypadku oznacza, że nie dają rady, chociaż na swych barkach niosą tonę odpowiedzialności i codziennych wyzwań, w przypadku mężczyzn to zasłużona przerwa na regenerację! Nie szukajmy w tym sprawiedliwości, akceptujmy tylko inność i ofiarujmy sobie nawzajem to, co powinniśmy, równe szanse na starcie.