Schronienie
„Czasem szukam schronienia
u ciebie
przed tobą i przede mną
przed gniewem na ciebie
przed niecierpliwością
przed znużeniem
przed moim życiem
pozbawiającym nadziei
jak śmierć
Szukam schronienia
u ciebie
przed zbyt spokojnym spokojem
Szukam u ciebie
mojej słabości
by mi pomogła
zwalczyć siłę
której
nie pragnę.”
Erich Fried
Czasem nie potrafię określić, jaką to schronienie ma przybierać formę, czym ma się stać, bym poczuła spokój lub przywołała do siebie wszystkie te emocje, których tak poszukuję, które są mi tak bliskie, a których wyrazić nie potrafię…
Schronienie, brzmi dobrze, otula samym wydźwiękiem, obdarza zainteresowaniem i opieką, obdarowuje szeroko pojętym bezpieczeństwem, na które zapotrzebowanie wciąż rośnie…
Chciałabym znaleźć schronienie przed tym, co boli i przed tym, przed czym uciekam, przed samą sobą czasem, a czasem przed tobą, przed chwiejnymi nastrojami i niepohamowanymi emocjami, które prowadzą do czynów, których z czasem żałuję, o których chciałabym zapomnieć, wymazać je z karty historii, jakby nigdy nie miały miejsca.
Szukam schronienia, jednocześnie z całą mocą unikając jego pętli. Szukam schronienia, które będzie kluczem do tego raju, który sobie wymyśliłam zamykając zbyt często oczy.